آرمان مهدوی - من قصد نداشتم مورد شخصی در این سایت مطرح کنم ولی با خواندن مطلب «گفت و گو با رئیس ایثارگران سپاه؛ایثارگران سپاه وبسیج بخوانند» لازم دیدم

یک مورد را که تجربه شخصی خودم است در پاسخ این مصاحبه ذکر کنم:
متاسفانه منشأ بسیاری از ستم هایی که به جانبازان و ایثارگران می شود خود نهادهای متولی خدمت رسانی به این عزیزان است.
یکی از آرزوهای من این است که به سال های قبل باز گردم و به جای شغل و پیشه فعلی در جایی مشغول به کار شوم که در خدمت جانبازان و ایثارگران و خانواده شهدا باشم تا از طریق خدمت به ایشان آخرت خود را بیمه کنم؛ اکنون نیز در محل کارم در صورت مراجعه یکی از این عزیزان تمام تلاشم را برای راضی نمودن وی انجام می دهم و اگر از همکاران و زیردستان کسی قصور کند منظر برخورد من است.قدر زرگر شناسد قدر گوهر گوهری.
خود همین جناب سردار شریفی و سرهنگ حبیبیان که در معاونت نیروی انسانی- امور ایثارگران تشریف دارند را مگر می توان ملاقات کرد؟
اگر نامه ای نداشته باشی اصلاً از درب پادگان اجازه ورود نمی دهند!
خود من در یکی از موارد مجروحیت ، درسال61  از ناحیه سر مورد اصابت ترکش و موج انفجار واقع شدم و به علت ضربه مغزی  چند روز بیهوش بودم. به همین دلیل در برگه صورت سانحه که سپاه در اوژانس صحرایی تنظیم کرده بود فقط نوشته است اصابت ترکش و موج انفجار  به سر. در حالی که پس ازبه هوش آمدن در بیمارستان معلوم شد  نیمی از بدن من فلج شده است و طی این 30 سال با وجود تمام درمان ها و فیزیوتراپی ها ، اندام های یک سمت بدنم نیمه فلج شده و بهبود کامل نیافته است.
در تمام مدارک همزمان بیمارستانی و پاراکلینیکی فعلی نیز این موضوع به صراحت آمده است؛ ولی در دومین کمیسیون بنیاد، این ضایعه را به بهانه عدم درج درصورت سانحه سپاه قبول نکردند و مرا   برای اصلاح صورت سانحه به این نهاد حواله دادند.(درحالی که در کمیسیون 15 سال پیش اعمال کرده بودند)
هنگام مراجعه به معاونت نیروی انسانی - امور ایثارگران اصلاً اجازه ورود نمی دادند و اگر توصیه یکی از مسئولین نواحی بسیج نبود با چند روز مراجعه باز هم اجازه ورود به پادگان نمی یافتم (آیا زمان جنگ نیز بسیجیان برای ورود به پادگان سپاه نیازمند توصیه نامه بودند؟).
پس از توفیق ورود به پادگان نیروی مقاومت بسیج و مراجعه به معاونت نیروی انسانی- امور ایثارگران به من فرمودند بروم مدارک بالینی همزمان را بیاورم، اگر ابهامی هم در مدارک باشد در کمیسیون خودشان بررسی می کنند و بعد صورت سانحه اصلاح می شود.
بعد از دردسر فراوان و سفر به شهر مرزی و گرفتن مدارک همزمان (خوشبختانه موجود بود) برای سپاه (با این که همین مدارک در پرونده بنیاد بود ولی حاضر به ارائه نبود و من مجبور شدم دوباره بروم و از بیمارستان بگیرم) متاسفانه سرهنگ حبیبیان بدون بررسی آن ها و حتی ارجاع به کمیسیون گفت اصلاًبه ما مربوط نیست و بنیاد شما را نباید به اینجا ارجاع می داد! و قصد بنیاد از اینکار از سر خود باز کردن است و با اصرار فراوان من، فقط به نامه ای بسنده کرد که خطاب به بنیاد نوشته بود: "ما وظیفه ای در این مورد نداریم و خود بنیاد باید با توجه به مدارک، ضایعه را در نظر بگیرد و من بعد جانبازان را به سپاه حواله ندهند که موجب سرگردانی ایشان و تضییع وقت است".
در پاسخ اعتراض من که اگر شما در این رابطه وظیفه ندارید چرا به من گفتید از بیمارستان مدارک همزمان بیاورم و اگر لازم شد برای اصلاح صورت سانحه کمیسیون تشکیل می دهید، گفت چنین چیزی را به خاطر ندارند و هنگامی که کپی نامه درخواست ایشان خطاب به بیمارستان را ارائه کردم گفت شتباه کرده اند؟! (شاید هم فکر می کرد مدارک همزمان من هم در بیمارستان امحا شده است و من دست خالی بر می گردم).
سردار شریفی نیز همین مطلب را تکرار کرد.
بنیاد هم در پاسخ نامه سپاه گفت که این وظیفه سپاه است و بی جهت توپ را به میدان ما انداخته است و تا سپاه صورت سانحه را اصلاح نکند در کمیسیون بنیاد رسیدگی نمی شود!
حال نمی دانم وقتی در مورد یک جانباز که پرونده و مدارک بالینی همزمان و گزارش پاراکلینیکی فعلی دارد اینگونه رفتار می شود چگونه ادعا می کنند ما برای کسانی که مدارک بالینی همزمان و صورت سانحه ندارند به صرف مدارک فعلی و بررسی مناطق عملیاتی کمیسیون می گذاریم و احرازجانبازی می کنیم!؟

نقل از فاش نيوز