نهج البلاغه خطبه 111 :

هیچ توشه ای از آن خیر در بر ندارد مگر توشه تقوا هر کس از لذایذ دنیا به کم قناعت ورزید بسیاری از عوامل امنیت را برای خود فراهم ساخت ، و هر که از آن بسیار برگرفت اسباب هلاکت خود را فراوان نمود و آنچه را به دست آورده خیلی زود از کف بدهد .

چه بسیار کس که به دنیا اعتماد کرد و دنیا به ناگاه دردمندش ساخت، و بسا کس که به آن اطمینان نمود و دنیا او را بر زمین زد .

چه بسیارند کسانی که دارای شوکت بودند و دنیا حقیرشان کرد ، و چه فراوانند متکبرانی که دنیا خوارشان ساخت .

سلطه و اقتدارش  دست به دست می گردد ، عیش آن تیره خوشیش ناگوار ، شیرینیش تلخ زهراگین و طناب هایش پوسیده است زنده اش در معرض مرگ و سالمش در معرض بیماری است .

حکومتش ربوده می شود ، و عزیزش مغلوب می گردد . توانگرش منکوب ، و همسایه اش در معرض غارت است.