ســــلام ! به خــــدا قسم دیـــگه هیـــچ چیـــز نمــی خواهیـــــم . یعنــــی از همـــانروز اول هـــم جیــــزی

نمـــی خواستیــــم . یادش به خیــــر بچـــه ها ی پاک و مخلص هم اســـارتی می گفتنـــد : خـــدایا مــا آزاد

شویم و از این دخمـــه ی ســـرد وتاریک نجـــات یابیـــم هر جای دیگری که می خـــواهد باشد هر کاری که

باشــد با عزت و افتخـــار می پذیریم و انجام می دهیـــم .

خـــدا نیـــامرزد آنهـــایی را که مـــا را عمدا آلــــوده این دنیـــای فانی و زودگـــذر کـــردند . مــا پیـــام آوران

شهیدان، آمـــده بودیم  تا کــار دیـــگری انجـــام دهیـــم ولــی دنیـــا پرستان مسیـــر مــا را هم عــوض کردند.


از همان اول آزادی گفتنــد : ای آزاده ســرافراز! به خــاطر این که از دوستانت عقب افتاده ای پس این امتیـــازها

مال تو ، اینها حق توست .حق هم گرفتنی است . باید پیگیـــر آنهـــا باشی و به عبارتی تا آخــر عمـــر ســر کار

باشــی تا شــاید و اگر اجـــل مهلت داد بخش کوچکی از آنهـــا را به چنگ آوری !!! به خدا قسم از بس نامه

نگاری کردیم ، اعتـــــــراض کـــردیم ، تجمــــــــــــــع کــردیم وقتی به چهـــــــره ی امــــــام و شهـــدا نگـــاه می

کنیـــم خجالت می کشیـــم . اینهـــا وقتـــی اسم مطالبات و حقـــوق دیگــــر می آیــــد انگـــار می خواهند از

ارث پدرشـــان به ما چیزی بدهند .


آزاده آزاده است حتی اگــر تا آخر عمــــر در کپـــر زندگی کنـــد .

توسط:آزاده و جانباز بسیجی

بشنو از نی چون حکایت می کند     از جدایی ها شکایت می کند

کز نیستان تا مرا ببریده اند           در نفیرم مرد و زن نالیده اند

سینه خواهم شرحه شرحه از فراق      تا بگویم شرح درد اشتیاق

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش   بازجوید روزگار وصل خویش

من به هر جمعیتی نالان شدم        جفت بدحالان و خوشحالان شدم

هر کسی از ظن خود شد یار من     از دورن من نجست اسرار من

سر من از ناله ی من دور نیست   لیک چشم و گوش را آن نور نیست

تن ز جان و جان ز تن مستور نیست  لیک کس را دید جان دستور نیست

آتش است این بانگ نای و نیست باد     هر که این آتش ندارد نیست باد

آتش عشق است کاندر نی فتاد         جوشش عشق است کاندر می فتاد

نی حریف هر که از یاری برید      پرده هاایش پرده های ما درید

همچو نی زهری و تریاقی که دید؟   همچو نی دمساز و مشتاقی که دید؟

نی حدیث راه پرخون می کند      قصه های عشق مجنون می کند

محرم این هوش جز بی هوش نیست  مر زبان را مشتری جز گوش نیست

در غم ما روزها بیگاه شد           روزها با سوزها همراه شد

روزها گر رفت گو:"رو باک نیست   تو بمان ای آنک چون تو پاک نیست"

هرکه جز ماهی ز آبش سیر شد     هرکه بی روزیست روزش دیر شد

درنیابد حال پخته هیچ خام             پس سخن کوتاه باید_ والسلام