«جمعی دیگر از بهترین‌ها رفتند و ما هنوز هستیم. دو هفته پیش، شهید کاظمی آمد پیش من، گفت که دو تا درخواست دارم از شما؛ یکی اینکه دعا کنید من رو سفید بشوم. دوم اینکه دعا کنید من شهید شوم.

گفتم که شما‌ها واقعا هم حیفه بمیرید. شما‌ها که این روزگارهای مهم را گذرانده‌اید، شما نباید بمیرید. شما‌ها همه‌تان باید شهید بشوید، ولیکن حالا زوده. گفتم کشور هنوز به شما خیلی نیاز داره، نظام به شما احتیاج داره. بعد گفتم: آن روزی که خبر شهید صیاد را به من دادند، من گفتم که صیاد شایستهٔ شهادت بود. حقش بود. حیف بود صیاد بمیرد.

وقتی این را گفتم، چشم‌هایش پر از اشک شد و گفت: انشاالله خبر من را هم به شما بدهند». (مقام معظم رهبری)