سکوت من علامت رضایت نیست

اگر می بینید همه وبلاگها سوکت اختیار کرده و منتظرند که یکی از آقایان یک حرف خیلی خیلی مهمی از طریق شبکه دو ساعت ۳۰/۲۰و یا شبکه یک اخبار سراسری ساعت 2 بعد از ظهر چیزی بگوید و دلمان را خوش کند اینکار بارها و بارها دراین چند ماه اتفاق افتاده و خواهد افتاد .

یادتونه وقتی در عراق بودیم وقتی جنگ بود اصلا که نه به ندرت به فکر آزادی می افتادیم اما همین که قطع نامه امضاء شد عراقیها رو اعصاب بچه ها بازی می کردند و هر دفع می گفتند به والله العظیم دو ماه دیگر آزاد می شوید این قسم های الکی دو سال به طول انجامید و ما هم بی خیالش که نه ولی خودمان را یک کمی بی تفاوت نشان می دادیم حالا که اسیر دست عراقیها نیستیم حالا که باتوم بالای سرمان نیست حالا که کسی به ما زور نمیگه و حالا ...

حالامن دوست دارم سوکت کنم ولی سوکت من علامت رضایت نیست علامت عشق به امام (ره) و شهدا عشق به ولایت عشق در جلو دشمن های داخلی وخارجی ایستادن عشق به نظام عشق به مملکت و عشق ...

ولی با توجه به همه این عاشقی ها نمی توانم بگذارم کسی از حق وحقوق من سوء استفاده کند یعنی به من ظلم کند ...