رعایت عدالت دراجرای قوانین حمايت ازآزادگان
| رعایت عدالت دراجرای قوانین حمايت ازآزادگان |
|
، رعایت عدالت جایگاه ویژه ای دارد. در قرآن کریم و روایات و سیره عملی رسول گرامی نیز برپایی عدالت از جایگاه و منزلت بالایی برخوردار است. «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُونُواْ قَوَّامِینَ لِلّهِ شُهَدَاء بِالْقِسْطِ وَلاَ یَجْرِمَنَّکُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَی أَلاَّ تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَی وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ» (مائده: 8) در دین اسلام، اجرای عدالت در جامعه، به شدت مورد تأکید قرار گرفته است. از این رو، اسلام همه افراد جامعه را در برابر قانون برابر می داند و هیچ گونه تبعیضی را در اجرای قانون بر افراد روا نمی شمارد و هرگونه تبعیض در اجرای قانون را به هر دلیل و عنوانی که باشد، موجب سقوط و هلاکت جامعه می داند. در مقدمه کوتاه فوق ضرورت اجرای قانون و رعایت عدالت در اجرای قانون مورد تاکید قرار گرفت و بر کسی پوشیده نیست که نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و قانون اساسی آن برگرفته از مفاهیم و دستورات بلند اسلامی و فقه شیعی می باشد و مردم مسلمان و انقلابی ایران به همین دلیل اسلامی بودن نظام به آن پایبند بوده و از هیچگونه جانفشانی , ایثار و از خود گذشتگی دریغ نورزیده اند و در عمل و کلام ثابت کرده اند که با تمام توان به قوانین اسلامی پایبند بوده و هرگز اجازه خدشه در اجرای این قوانین را نخواهند داد. از طرف دیگر دولت محترم نیز بر اساس همین قوانین اسلامی موظف به اجرای قوانین بوده و مجلس شورای اسلامی نیز وظیفه خطیر پاسداری از اجرای صحیح قانون را بعهده دارد. حال چه توجیهی برای عدم اجرای قوانین مربوط به ایثارگان و بویژه آزادگان دفاع مقدس برای دولت وجود دارد و همچنین مجلس محترم چه توضیحی برای عدم نظارت خود برای عدم اجرای این قوانین را دارد؟ اگر فرض کنیم که قوانین مورد بحث داراي ابهام و یا اشکال بوده اند, دولت و مجلس چه اقدامی برای اصلاح و یا تغیر آن در مدت بسیار طولانی 23 سال گذشته داده اند و اگر این قوانین دارای اشکال بوده اند, چرا شورای نگهبان آنها را تائید نموده است؟ فرار از اجرای قوانین مربوط به آزادگان و ایثارگران چه منفعتی می تواند برای نظام مقدس جمهوری اسلامی و یا دولت و مجلس داشته باشد؟ سکوت 23 ساله مجلس و عدم اجرای قوانین توسط دولت در این دوره طولانی چه نتایجی را به بار آورده است؟ و از همه بدتر آیا ادامه این روند به نفع نظام مقدس جمهوری اسلامی می باشد؟ اگر به آرشیو نامه های دریافتی مجلس شورای اسلامی , دولت و یا سایر مراجع ذیصلاح مراجعه شود شاید بیش از هزاران نامه و تقاضا برای اجرای قانون به مراکز مختلف می باشد و هرگز توجهی به آنها نشده است. آیا اینگونه رفتار با آزادگان و ایثارگران دفاع مقدس در شان مجلس و دولت نظام مقدس جمهوری اسلامی می باشد. قوانین ماده 13 و 190 اجرا نشده تنها دو مورد از این قوانین می باشد که نمونه ای از خروارها قوانین معطل مانده در خصوص خانواده های معزز شهداء , جانبازان, آزادگان و رزمندگان دفاع مقدس می باشد که حتی بعضی از این قوانین آنچنان دچار روزمرگی شده اند که به کلی از یاد رفته اند. نتیجه اینگونه بی توجهی ها به اجرای قانون را می توان به راحتی در درد دل و مشکلات عمده ایثارگران یافت. اگر گوش شنوائی باشد و نظریات آزادگان را در وبلاگهای آنها که در اثر بی توجهی رسانه ها به مشکلاتشان بدانها متوسل شده اند را بخوانید به عمق درد و رنج ازادگان و بعضا سایر ایثارگران پی خواهید برد. حال سوال اینجاست: چرا قانون اجرا نمی شود؟ چرا نظارت نمی شود؟ چرا پیگیری نمی شود؟ چرا اخبار این موارد در تمامی رسانه ها سانسور می شود و تنها زمانی که نیاز به بهره برداری موضعی رسانه ای باشد نکته های کوتاه و مبهم از مشکلات آزادگان در رسانها مطرح شده و هرگز پیگیری نمی شوند؟ مگر کسی را سراغ دارید که از آزده ها و ایثارگران به نظام مقدس جمهورس اسلامی نزدیکتر باشد؟ مگر کسی را سراغ دارید که بیشتر از شهدا , جانبازان , ازادگان و رزمندگان به نظام مقدس جمهورس اسلامی ایران خدمت کرده باشد؟ مگر آزادگان دفاع مقدس در تمامی صحنه های دفاع مقدس و بعد از آن همیشه حضوری حماسی نداشته اند؟ مگر آزادگان صبور 23 سال عدم اجرای قانون را با صبوری زینب گونه تحمل نکرده اند؟ پس چرا باید دولت و مجلس نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران با آزادگان خود اینگونه رفتار کند؟ چرا بنیاد شهید و امرایثارگران اینگونه در حق آزادگان ظلم و اجحاف روا می دارد و کسی هم نمی پرسد چرا؟ آیا اینگونه رفتارها باعث بدبینی ایثارگران از نظام نخواهد شد؟ آیا با این اعمال پشتوانه های معنوی عظیمی را از دست نخواهیم داد؟ آیا دیگر به حماسه آزادگان نیازی نداریم و بقول بعضی از اصحاب کوچه و بازار باید با آزدگان مانند قوطی کمپوت یکبار مصرف رفتار کنیم؟! جناب آقای رئیس جمهور محترم, جناب آقای رئیس محترم مجلس , جناب آقای رئیس قوه قضائیه و جناب آقایان و خانم های مسئول در نظام مقدس جمهوری اسلامی! شما را به خون شهدا قسم کمی به خودتان بیائید و دست از سهل انگاری و کوتاهی در حق آزادگان و سایر ایثارگران بردارید. قانون را اجرا کنید همانطور که وضع شده است نه کمتر و نه بیشتر، و ایثارگان را وجه المصالحه مشکلات بین سازمانی , گروهی و جناحی خود قرار ندهید. ببینید روزانه آزادگان در حال پر کشیدن هستند و آرام آرام این قافله بخون نشسته به دیار حق شتافته و در کنار امام راحل خود آرام خواهند گرفت. شایسته است اگر حقی دارند تا زنده هستند به آنها بدهید چه مادی و چه معنوی، هر چه هست مطابق با قانون و عدالت؛ زیرا ما آزدگان هرگز زیاده خواه نبوده و نیستیم. یادمان نرود همگی ما چه مسئول و چه غیر مسئول در پیشگاه شهداء مسئول هستیم و باید جوابگو باشیم. مطمئنا" عمل به وظیفه و اجرای قانون موجب بقای نظام مقدس جمهوری اسلامی بوده و دل امام راحل , مقام عظمای ولایت و شهدای عزیز را خوشنود خواهد نمود. نکته آخر اینکه ما آزادگان در طول تاریخ انقلاب اسلامی , دفاع مقدس و بعد از آن در تمامی برهه های موجود حضور حماسی داشته ایم و اینگونه سهل انگاری ها و بی عدالتی ها در حق خود و خانواده هایمان را به حساب نظام مقدس جمهوری اسلامی نگذاشته و همیشه سربازانی فداکار و جان فشان در تمامی صحنه ها بوده ایم و کما کان خواهیم بود ولی انتظار از شما مسئولان گرامی نیز همین است که مانند ما آزادگان به وظیفه خود عمل کنید و قانون و عدالت را برپا دارید. والسلام و من الله التوفیق اسیر شماره 10280 |
سرفراز عبدالهي -
من آنچه شرط بلاغ است به تو می گویم