آزادگان ولایتمدار(12 تکریت و18 بعقوبه)

آقای شهیدی به جرأت فریاد میزنیم، ما به عنوان ایثارگر، از وجود چنین آرامشی بی خبریم

 

فاش نیوز -  در خبرها آمده بود: معاون رییس جمهور و رییس بنیاد شهید و امور ایثارگران گفته است: رویکردهای بنیاد شامل ایجاد آرامش در جامعه ایثارگری و بنیاد، تعامل با سایر دستگاه‌ها و تلاش روزافزون برای ترویج فرهنگ ایثار و شهادت با برنامه‌های تحولی و نوآوری محقق شده است»

سایت ایثار به نقل از « روابط عمومی  بنیاد شهید و امور ایثارگران » آورده بود: حجت الاسلام و المسلمین شهیدی در افتتاحیه دومین همایش فصلی مدیران بنیاد در سال 94 که 26 دی ماه در سالن شهید رسول‌زاده برگزار شد گفت: رویکردهای بنیاد شامل ایجاد آرامش در جامعه ایثارگری و بنیاد، تعامل با سایر دستگاه‌ها و تلاش روزافزون برای ترویج فرهنگ ایثار و شهادت با برنامه‌های تحولی و نوآوری محقق شده است.

با نگاهی گذرا به مطالب عنوان شده توسط رئیس محترم بنیاد شهید و امورایثارگران، پرسش هایی به اذهان خطور می کند که البته پاسخی برای نگارنده متصور نیست.

اینکه جناب ایشان مطرح نموده است یکی از رویکردهای بنیاد ایجاد آرامش در جامعه ایثارگری! و بنیاد! است جای تأمل دارد. معلوم نیست رئیس محترم بنیادشهید برچه اساسی این نظر عجیب را مطرح نموده است؟ اگر منظور آرامشی است که در حوزه ریاست بنیاد وجود دارد پذیرفتنی است چرا که بیان چنین عباراتی خود نشانگر آسودگی خیال آن جناب می باشد! ولی اگر منظور ایشان کلیت تشکیلات مادی (بنیاد) و معنوی(ایثارگران) است که در ذیل مدیریت ایشان دیده می شود، متأسفانه باید اذعان داشت که چنین برداشتی دور از واقعیت است.

اگر دوستان و برادران مسئول در این زمینه اندکی خود را "مسئول" بدانند و به خود و افراد زیرمجموعه خود این احساس مسئولیت را منتقل کرده باشند، معاون رئیس جمهور و رئیس محترم بنیاد برداشت بهتری از اوضاع خواهند داشت.

جناب آقای شهیدی! شما به عنوان یک مسئول حکومتی در جمهوری اسلامی، وظیفه پیگیری اهداف و آرمان های انقلاب و رسیدگی به امور مربوط به ایثارگران را برعهده دارید. ضمن اینکه به نمایندگی از طرف رهبر فرزانه انقلاب(حفظه الله) در بنیاد مسئولیتتان دوچندان است.

آیا تاکنون فارغ از گزارشات صادق و کاذبی که افراد مسئول زیرمجموعه تان ارائه می دهند، اراده فرموده اید تا راسا"به ادعایی که مطرح نموده اید دست یازید؟ آیا آن آرامشی که عنوان کرده اید را از نزدیک درمیان ایثارگران و خانواده آنان مشاهده کرده اید؟

آیا آرامشی که می گویید در بین کارکنان خدوم و زحمتکش بنیاد مشاهده نموده اید؟ همان هایی که در خط مقدم رسیدگی به ایثارگران حضور دارند و با حقوق نه چندان مناسب و مکفی، و نداشتن معیشت لازم، خدای ناکرده هم خود نا آرامند و هم بعضا"ملاحظه ایثارگران و روحیات آنان را نمی کنند. دراین زمینه متأسفانه مسایل تأسف برانگیزی وجود دارد که دون شأن آن نهاد انقلابی و مقدس است و جای گفتنش اینجا نیست!

 آرامشی که تابع شرایط مناسبی باید باشد در کجای تشکیلات شما وجود دارد؟ یکی از بزرگ ترین مطالبات و آرمان های انقلاب، تحقق عدالت اجتماعی و در پی آن دستگیری کامل و کافی از قشر معزز ایثارگرجامعه (که البته می توان صفت مستضعف را به اقشاری از آنان اطلاق کرد) می باشد. و باز هم می دانید که یکی از بزرگ ترین آفات جامعه اسلامی، مغفول ماندن فرهنگ غنی ایثار و شهادت در جامعه است. همچنین نیمی از ناآرامی ها که در بین ایثارگران و حتی بدنه بنیاد وجود دارد مربوط به عدم مدیریت صحیح و علمی و اسلامی است، و نیمی دیگر مربوط است به کمبود امکانات و اعتبارات لازم که در اینجا مجال پرداختن به آن نیست. اما می توان به جرأت فریاد زد، ما به عنوان ایثارگر، از وجود چنین آرامشی بی خبریم.

آقای شهیدی! در جایی که گروه های کثیری از جانبازان اعصاب و روان و شیمیایی و خانواده های آنان ازنظر درمانی و معیشتی دراوضاع اسفباری بسر می برند؛ ویلچر، کپسول اکسیژن، دارو، شرایط درمان و بستری، و لوازم پزشکی مصرفی جانبازان سرو سامان درستی ندارد و ازطرفی خانواده معظم شهدا و اولبای معظم آنان گاها" در مضیقه های مختلف بسرمی برند و بنیاد نیز تقریبا" می شود گفت آنان را با مشکلاتشان تنها گذاشته و به حال خود رها کرده است، شما احساس آرامش می کنید و این اصلا" خوب نیست.

اصولا اگرهم برفرض محال چنین آرامشی وجود داشت نیز، راضی بودن به وضع موجود و اعلام اینکه به حد نهایت آن نایل شده اید، خصوصا" درعرصه ای که ابعاد پیدا و پنهان گسترده ای دارد با اصول مدیریتی سازگاری ندارد.

صحبت از تعامل بنیاد با دیگر دستگاه ها نیزشعاری بیش نیست. چه آنکه آن دستگاه هایی که مدنظر شماست، خیلی هنر که داشته باشند، لااقل وظایف سازمانی خویش را به سرانجام می رسانند. نه اینکه بصورت سمبلیک و تشریفاتی در صدد برآیند تا در ترویج فرهنگ ایثار و شهادت گام بردارند! ما که در بین مردم نفس می کشیم و زندگی را سپری می کنیم از وجود چنین چیزهایی بی خبریم.

چون این ما هستیم که برای رفع و رجوع امورات خود در دستگاه های مختلف دست به دست می شویم و گاها مورد تحقیر قرار می گیریم و جای خالی متولی خود یعنی بنیاد را درپشتیبانی و حمایت از ایثارگران و نظارت در این عرصه بخوبی احساس می کنیم و خود را درمیان برخورد های سلیقه ای و خلاف قانون دستگاه ها و پاسخگو نبودنشان، که نمونه های فراوانی برای آن سراغ داریم و دارید، تنها و رها شده می بینیم!...