بعضی از وبلاگ ها شاید علت موجه داشته باشند سخنم به آن عده نمی باشد و واقعا دیدم سنگ تمام گذاشتند اگر می بینید مطالبی را عرض می کنم هدف گلگی می باشد نه چیز دیگربه دل نگیرید بلکه کمی اندیشه کنید!

به محض اینکه مرحله اول پرداخت ماده 13 به اکثرآزادگان اعلام شد اکثریت آزادگان و حتی سایت ها و وبلاگ های آزادگان پس از شنیدن توبیخ این 33 نفر و نگرفتن ماده 13 همه  سکوت کردند که نکنه اسمشان همچون اسارت در لیست سیاه انفرادی و یا تبعید به اردوگاه دیگر اضافه شود.

ببخشید که این را می گویم  بنده از جانب خودم برای بعضی از شما متاسفم  و عذز می خواهم که اگر این 33 نفر باعث شدند شما به حقتان برسید ای کاش قبل از این که 33 ٪ پرداخت شود این 33 نفر توبیخ میشدند و این مقدار پول هم به بعضی از شما نمی رسید چون که این ۳۳ نفر مثل دوران اسارت متوجه شدند چه کسانی به فکر منافع شخصی هستند و خالص برای خدا کار نکردند و همه این کارها برای پر کردن جیب خودشان بود و فقط سنگ دیگران را به سینه می زدند

اما آیا از 43 هزار آزاده فقط  واقعا 33 نفر فعالیت داشتند که اگر اینطور بود بس افتخاری بزرگ است همچون دوران اسارت فدای همه آزادگان شوند

سئوال اینجاست پس چرا بعضی از سایت ها و وبلاگ ها و موسسات و جمعیت های آزادگان مدعی فعالیت ماده 13 بودند و چرا آنها مورد توبیخ قرار نگرفتند !

آنهایی که از اول تا آخر اینکار سکوت کرده بودند هیچ ادعایی نداشتند و ندارند اما آنهایی که مدعی بودند و الان هم مدعی هستند چرا جزء 33 نفر نیستند اگر برای شما هم چنین اتفاقی بیافتد آیا شما سکوت می کردید و یا واقعا پیگیر این ماجرا بودید؟

آیا آن آقایانی که مدعی بودند که از طروق های مختلف می شود به حقمان برسیم آیا می توانند بقیه ماده 13 را بگیرند؟

آیا این درست است همانهایی که با فتنه و گروه اختشاشگرخواندن آزادگانی که در کنار هم چندین سال از بهترین عمر خود را در اسارت بودند و آماده برای جانفشانی برای همدیگر و کشور خود بودند و هستند با این سیاست گذاری غلط بعضی از جعمیت ها و موسسات و سایت ها و وبلاگ های آزادگان و حتی بعضی از شما آزاده عزیز مورد بی حرمتی قرار بگیرند شما با چه تفکری از حمایت خود دست کشیدید؟

درپایان این 33 نفر همچون دوران اسارت بدون هیچ چشم داشتی انشاالله به حق خود خواهند رسید اما سرافکندگی برای کسانی می ماند که با سکوت خود از حق این 33 نفر دفاع نمی کنند

امیدوارم در سیاست غلط خود تجدید نظر نموده و از این بی حرمتی دست کشیده و همچون دوران اسارت مانند یک ایثارگر واقعی در کنار هم یک انسجام محکمتری را بوجود آورده تا از حق همه آزادگان بدون توقع از رئیس بودن و بزرگ جلوه دادن خود برای آزادگان و بدون هیچ چشم داشتی خالصانه کار کنیم انشاالله