نهج البلاغه خطبه 83 :

آبشخور دنیا تیره وکدر و چشمانش گل آلود و لغزنده است منظره ای فریبنده و آزمایشگاهی هلاک کننده دارد دنیا فریبنده ای است که زود می گذرد نوری است که غروب می کند سایه ای است که از بین می رود و تکیه گاهی است که رو به خرابی دارد روی خوش نشان می دهد تا کسی که از آن گریزان است به آن انس گیرد و کسی که انکارش کرده به آن مطمئن گردد آنگاه می رمد و پا بر زمین می کوبد و سوارش را بر زمین می زند و شکارش را با کمند های مرگ می بندد و به خوابگاهی تنگ و تاریک و بازگشتگاهی وحشتناک براند و به مشاهده جایگاه همشیگی و دیدار جزای  کرده خویش سوق دهد دنیا با آیندگانی که جانشین گذشتگانند همین گونه رفتار می کند مرگ از هلاک کردنشان باز نمی ایستد و باقی ماندگان از گناه دست نمی کشند و همان شیوه را در پیش می گیرند و همگی پیاپی از دنیا می گذرند تا دنیا پایان یابد و فنای آن در رسد.