سرانجام شوم بنی امیه
نهج البلاغه خطبه 93 :
ما اهل بیت از آن فتنه در امانیم و در آن دعوت کننده نیستیم سپس خداوند آن فتنه را از شما جدا می کند چنان که سلاخ پوست را از تن گوسفند بر کند و این کار را به وسیله کسی می کند که آنان را خوار و ذلیل سازد و به سختی از میدان براند و جام تلخ مصیبت بر کامشان بریزد و عطایی جز شمشیر به آنان ندهد و لباسی جز ترس و بیم بر تنشان نپوشاند . در آن هنگام قریش دوست دارد دنیا و آنچه را در آن است بدهد و در عوض یک بار دیگر مرا ببیند هر چند مدتی کوتاه به اندازه کشتن شتری باشد تا از آنان بپذیرم چیزی را که امروز پاره ای از آن را می خواهم و آنان از من دریغ می دارند.
+ نوشته شده در شنبه سی و یکم تیر ۱۳۹۱ ساعت 18:10 توسط سید
|
من آنچه شرط بلاغ است به تو می گویم