مظلومیتی که افتخاراست

جانباز30%   - دوستان باور بفرمایید خدمات ما از خدمات مددجویان کمیته امداد حضرت امام هم کمتر است و دلایل ذیل جهت اثبات این ادعاست:

1-بر اساس قانون اساسی هر ایرانی از طرف دولت باید مسکنی الزاما به ایشان تحویل شود که این حق با حقوق جانبازی ممزوج شده و حق جانبازی محسوب نمی گردد.

2-افراد تحت پوشش نهادهای حمایتی خدمات مطلوبتری دریافت می کنند.

3-مددجویان بهزیستی و کمیته امداد در بحث خودکفایی، تا آخرین مرحله منفک شدن از نظر مالی بحدی تامین می شوند که دیگر نیازی به نهادهای حمایتی نداشته باشند.

4-کارکنان بانک ها و نخبگان علمی وام های بیشتری جهت تامین مسکن دریافت می کنند و این وام ها و تسهیلات برای کارکنان بانک ها بارها تکرار می شود و تبدیل به احسن می گردد.

5-سود وام پرداختی به گروه بند 5همان سود4%است که به جانبازان پرداخت می شود.

6-وام پرداختی به جانبازان پاسخگوی مسکن آنان نبوده وبیش از 60%این گروه چون بجز وام دریافتی پول دیگری را ندارند تا یک مسکن واقعی دریافت کنند ؛بصورت صوری و با تنظیم قولنامه با دوستان و وابستگان با ده ها مشکلات عدیده دیگر جهت تضمین ضمانت وام اقدام به این کار می کنند که در نهایت صاحب مسکنی نخواهند شد.

7-نگاه نهادهای حمایتی نگاهی با تکریم تر بوده و نگاه بنیاد به مقوله شهادت و جانبازی نگاه خوبی نبوده و نخواهد بود.

گرچه نگاه جامعه این است که خانواده معظم شاهد و جانبازان هیچ کمبودی ندارند و از هر حیث تامین هستند اما باید گفت خدمات بنیاد همانند خدمات عادی است که کلیه افراد جامعه از آن بهره مند می گردند و اگر حقوقی به جانبازی و یا خانواده شهیدی پرداخت می شود همانند افراد عادی است که به سبب فوت و یا تصادف بعنوان دیه به این گروه مظلوم از جامعه پرداخت می شود، با این تفاوت که آسیب های اجتماعی فرد به سبب تصادف و پرداخت خسارت توسط ضارب و فرد مقصر یکجا پرداخت می شود اما جانبازان و خانواده معظم شاهد گر چه هیچ انتظاری از حاکمیت ندارند و داوطلبانه جانشان را فدای خاک کشور و استقلال ایران کرده اند ولی پرداخت این حقوق به جانبازان و ایثارگران توسط دولت بصورت اقساط پرداخت می شود و اگر غیر از این باشد ملت شریف و صاحب نظران اظهار نظر فرمایند.

و در پایان این که اگر شهدا و جانبازان همانند کسانی که مقید صیانت از انقلاب و کشور نبودند و در پشت جبهه می ماندند و زندگی عادی خود را می کردند زندگی بهتری و تحصیلات عالی تری داشتند و امروز وضعیتشان اینچنین نبود که بعضی طوردیگری درباره آنان  بیاندیشند.

اما خوشبختانه علیرغم همه این جفاها از افتخار ما این است که جانباز هستیم و خود را موظف به پاسداری از کیان کشور و ناموس ملت می دانیم و امروزه تنها چیزی که به آن می بالیم همین جانبازی و شهادت است و از عملکرد خود نه تنها پشیمان نیستیم بلکه آن را توشه آخرت می دانیم.

ولو اینکه از نظر مالی و نگاه اجتماعی در تنگنا باشیم همین افتخار بس است که از حافظان و پاسداران خاک کشور بوده وهستیم!

نقل از فاش نیوز