نهج البلاغه  خطبه 95:

خداوند پیامبر را هنگامی مبعوث کرد که مردم  در وادی سرگردانی گمراه بودند و کورکورانه راه فتنه را می پیمودند و هواهای نفسانی آنان را سرگشته کرده و نخوت و خودپسندی آنان را به لغزش انداخته و جاهلیت تاریک آنان  را خوار و خفیف ساخته بود .

در کارها سرگردان و مضطرب و گرفتار جهالت و نادانی بودند . رسول خدا (ص) در نیک خواهی از هیچ کوششی دریغ نکرد و به راه دوست گام برداشت و آنان را به حمکت و موعظه نیکو فراخواند.