نهج البلاغه خطبه 97 :

ای کوفیان !شما مرا گرفتار سه چیز و دو چیز ساخته اید: کرید با گوش شنوا ، لالید با زبان گویا ، و کورید با چشم بینا ،  نه هنگام رویارویی با دشمن آزاد مرد راستین هستید و نه زمان مصیبت و گرفتاری برادران مورد اعتماد ! دستتان خالی باد که بر شتران بی ساربانی می مانید که هر گاه از یک سو جمعشان می کنند از سوی دیگر پراکنده می شوند

 به خدا سوگند با شناختی که از شما دارم گویا می بینم که اگر نبرد سخت شود و آتش جنگ زبانه کشد فرزند ابی طالب را رها خواهید کرد آنسان که زن به وقت زایمان نوزادش را رها می کند

من یقینا بر اساس دلیل روشنی از جانب پروردگارم و راه مستقیم پیامبرم گام بر می دارم و بی تردید در راه روشنی حرکت می کنم که آن را از میان راه های گوناگون یافته و برگزیده ام.